Berichten Tagged 'Politics'

Guestblog: The Tribal States of America

Ik beken: ik ben nog nooit zelf in de VS geweest. Al deze blogs berusten dan ook volledig op second-hand information. Vandaar een gastblog voor vandaag, van niemand minder dan Johannes Vandensavel. Johannes heeft een groot deel van zijn jeugd in de U.S. doorgebracht, meer zelf, hij groeide op in Arizona, de staat van McCain himself. Johannes geeft hieronder een gedurfde kijk op The States en wijst op één van de onderbelichte gevolgen van een Democratische verkiezingsoverwinning: een nog grotere vorm van party-disagreement. Enjoy!

“I pledge allegiance to the flag of the United States of America, and to the Republic for which it stands: one Nation under God, indivisible, With Liberty and Justice for all”

People are trying to figure it out. People far smarter than yours truly, are trying to figure out when it became a nation of two tribes, the red tribe and the blue one. When these two tribes evolved out of a United States. Not that the US has been a stranger to internal strife between different sides: jeffersonianism vs federalism, The civil war, Vietnam, and most recently Stephen Colbert or Jon Steward.

Many scholars know why, when, and how earlier tribes started to form. But that’s only because these are history and they are no longer alive in our world, our minds. The red and blue tribes however are alive, very much alive, in the mind, willing or unwilling of every student of these States

(small note of information, specially for you dear reader, if you believe individual states should have more rights you ought to say these United States, if you believe that the federal government should have more control, you ought to say The United States).

It may not be a political preference, but we all pick sides willingly or unwilling. What is so important is that now we have tribes that fail to understand each other. Someone might have all the numbers of the other tribe, know all the names and be fully emerged in its culture, but understanding, is far more than just that knowing.

So what happened?

 

Well one of the key things that changed the game was that an old American ghost came back out of the closet. The ghost of conversion, proselytization or to put it dramatically (read with infused tone of dark intent) ‘intrusion’. It has visited this great land before, after the civil war for example. When many southerners did not like the going ons after their defeat and tried to uphold the southern way of doing things. The great reconstruction effort which took place to restore the union was lead by carpet baggers as they we’re called. Northerners who took everything from the south including its pride and its ways, they we’re intruders. Or so the southerners believed.

And even though now the tribes still have some geographic correlation, the fear of intruders and intrusion has changed. Now the intrusion is one of ideology. The godless blue tribe is out to make America a secular state, which the red tribe envisions as a land we’re gays marry, and churches are prosecuted, a state where the cold hand of the government pushes away the warm embrace of the community and no one is safe. Also they’re really not keen on giving up their guns.

While the fanatic red tribe is out to make America a religious nation, which the blue tribe sees as a land where the bedroom is property of preachers & co, where the constitution does not mention privacy thus abortion becomes illegal, and where worst of all, intolerance is the rule of thumb. They do not care for poor people, not because of cold heart disease, but because they do not want the government to come into the private lives of people, communities should take care of the people. And if you don’t have a community in red America, well then too bad.

It’s a gross over-exaggeration. On average there are an equal number of unpleasant people in every country and corner of the world. So too it goes for The United States (notice, I said The). But I can assure you, if you meet the Americans that do not belong to the group known around the world as a** holes, and you don’t mention politics, both tribes have a huge proportion of people who have a kindness to strangers rarely seen on the face of this planet.

This piece serves only to remind you. That even though tomorrow Barack Hussein Obama will win this election. And that tomorrow is the night the democrats will have a party (the festive kind, not the membership kind). Over one million people are expected to celebrate his victory in Chicago tomorrow.

It will not be the night that ends this era of tribalism. It might be the beginning of that era. But by any stretch of the imagination we are still far removed from the day where we can all sit around one table.

I would also ask you to think about this, while democrats will win seats in the house and senate, they will win some of those by beating ‘middle of the road’-republicans. Don’t think I mind too much, not this time, not after all the horrible mistakes the republicans have made in the last few decades. But it does leave a gap, when it comes to talking to the other side. So let’s hope the Dems get their 60 in the senate, or it will get really really interesting (for us), and really really serious for The US.

PS: Dear reader, if McCain does win. And I am wrong. May whatever god or non-god have mercy on THESE United States of America, because a large proportion of its people will not. Luckily he won’t. Even though he was once a most respectable Senator from Arizona. A middle of the road republican, at least until a decade or so ago. Let us remember the Senator McCain of that era.

Johannes Vandensavel

Demographic determinants of voting behavior

Ik heb tijdens mijn studententijd als socioloog de eer gehad een college te mogen volgen van Emer. Prof. Ron Lesthaeghe. Prof. Lesthaeghe is als socioloog doorgebroken met zijn baanbrekende theorie over de ‘Second Demographic Transition’ (SDT). De Tweede Demografische Transitie wordt gekenmerkt door een stijgende huwelijksleeftijd, een toenemend voorkomen van ongehuwd samenwonen, een dalend voorkomen van hertrouwen, het uitstellen van kinderen, en toenemende kinderloosheid. Interessant is dat deze demografische patronen nauw samenhangen met religieuze en politieke dimensies.

Een illustratie hiervan zijn de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2004. Hieronder vindt men op staatsniveau een zeer sterke, negatieve correlatie (r=-0,87) tussen het stemmen voor Bush in 2004 en een factor samengesteld uit bovenstaande demografische kenmerken: hoe sterker een staat scoort op deze SDT-factor, hoe lager het percentage van die staat die in 2004 voor Bush gestemd heeft.

Bron: Lesthaeghe, R. and Neidert, L. (2006). The second demographic transition in the United States: exception or textbook example? Population and Development Review, 32 (4), p. 686.

Interessant is nu om na te gaan in welke mate Obama van dit demografisch gegeven kan profiteren en in hoeverre de peilingen deze demografische patronen reflecteren.

Van de drie zekere swing states (zie mijn blog van eergisteren), zijnde Iowa, Colorado en New Mexico, is het opmerkelijk dat Iowa op de SDT-factor zeer laag scoort: hier breekt Obama duidelijk door een demografisch patroon. Van de vier minder zekere swing states (Virginia, Florida, Ohio en Nevada) worden vooral Florida en Nevada demografisch ondersteund, Virginia is relatief neutraal. Ohio is dan weer demografisch conservatief.

De republikeinse bolwerken die Obama lijkt binnen te halen (North Carolina, Montana, Minnesota, North Dakota, Arizona, en Missouri) zijn demografisch zeer divers. North Carolina en Arizona lijken demografisch gezien goed mee te vallen. Missouri, Minnesota, North Dakota en Montana daarentegen zullen harde noten om te kraken zijn.

Een Bradley effect?

Op mijn post van gisterenavond heb ik reeds een aantal reacties van ongeloof gekregen. De meeste reacties laten zich samenvatten in twee argumenten: 1. Je beroept je volledig op peilingen, maar wat zijn deze waard? Onder andere blue collar-voters worden daarin onderbevraagd. 2. Nog veel Amerikanen zien een zwarte president niet zitten, maar durven daar openlijk niet voor uit te komen uit angst om als een racist versleten te worden.

De combinatie van deze twee argumenten wordt ook wel het zogenaamde Bradley effect genoemd. Het Bradley effect verwijst naar het systematisch overschatten van een zwarte kandidaat in peilingen. Respondenten vertellen immers dat ze nog onbeslist zijn of geneigd zijn om op de zwarte kandidaat te stemmen, terwijl ze in het stemhokje zelf voor de blanke tegenkandidaat stemmen. De reden is sociale wenselijkheid: men durft immers niet toe te geven dat men niet op de zwarte kandidaat wil stemmen omwille van zijn huidskleur.

Het Bradley-effect is genoemd naar Tom Bradley, een Afro-Amerikaan die in 1982 de gouverneursverkiezingen in California verloor, terwijl hij in de peilingen systematisch voorlag.

Vraag van de dag is bijgevolg:

Wordt Obama systematisch in peilingen overschat? Is er met andere woorden sprake van een Bradley effect?

1. Wat zijn de peilingen waard?

Peilingen kunnen zeer sterk variëren in hun manier van steekproeftrekking, hun steekproefgrootte, hun manier van afname, hun wegingsfactoren… Peilingen kunnen met andere woorden zeer sterk verschillen in hun representativiteit. Het is hoogstwaarschijnlijk waar dat een aantal sociale categorieën in peilingen systematisch onderbevraagd worden. Zo worden blue collar-voters inderdaad doorgaans onderbevraagd, en deze groep vertoont inderdaad een grotere kans op xenofobie. Maar ook jongeren en Afro-amerikanen worden in peilingen doorgaans onderbevraagd en deze zijn dan weer meer geneigd om op Obama te stemmen.

Een ander argument is dat we ons niet beroepen op slechts één peiling, maar op dagelijks minstens 10 peilingen van zeer diverse makelij, en dat al deze peilingen consequent Obama een voorsprong geven in cruciale staten. Voor een overzicht van de peilingen, zie hier, hier en hier.

2. The Bradley-case

Er zijn ook twee grote verschillen tussen de Bradley-case van 1982 en de huidige situatie van Obama:

Een eerste verschil is dat de voorsprong van Bradley in de peilingen veel nipter was dan voor Obama momenteel: respectievelijk 1 à 5% tegenover 5 à 15%.

Een tweede verschil is dat de mensen de standpunten en de persoonlijkheid van Bradley niet zo goed kenden. Het waren ’slechts’ gouverneursverkiezingen, de campagnes waren nog niet zo uitgebouwd en de media versloeg het gebeuren niet zo intensief als nu. Ze hadden met andere woorden weinig argumenten buiten Bradleys huidskleur om niet op hem stemmen. Vandaar dat ze uit sociale wenselijkheid in peilingen aangaven dat ze nog onbeslist of zelfs pro Bradley waren. Bij Obama is van dit alles geen sprake. Er is lange tijd een ware Obamania geweest, dus de mensen zouden intussen zijn persoonlijkheid en standpunten wel moeten kennen. Respondenten die met andere woorden een probleem hebben met de huidskleur van Obama kunnen bijgevolg gerust aan pollsters zeggen dat ze niet op Obama gaan stemmen omdat hij “te liberal” of “te soft” is.

3. The democratic primaries

Er wordt vaak naar een Bradley effect gewezen bij de democratische primary in New Hampshire. Daar verloor Obama met drie procentpunten van Hillary Clinton, terwijl hij in de peilingen systematisch voorlag. Het is niet onmogelijk dat er op dat moment van de campagne nog ruimte was voor een Bradley effect. Interessant is echter dat er in de zuidelijke staten met een grote zwarte minderheid zoals North Carolina en Virginia sprake is van een omgekeerd Bradley effect: Obama werd er in de peilingen consequent onderschat. Veel Afro-amerikanen stemden er immers voor Obama omwille van zijn zwarte huidskleur, maar durfden dat uit sociale wenselijkheid niet te verklaren aan de pollsters.

Samengevat denk ik dat er momenteel veel over het Bradley effect geschreven wordt, maar dat het in de praktijk al bij al nog zal meevallen.

Obama by landslide?

Nog precies 7 dagen scheidt ons van de moeder van de Amerikaanse presidentsverkiezingen op dinsdag 4 november. Ik ga de verkiezingen alvast vieren op de ‘We survived Bush’-party in het Kultuurcafé van de VUB de dinsdagavond en de eerste resultaten gaan checken op de verkiezingsbrunch van de sp.a in het Barnabé-café de woensdagochtend. In afwachting van deze feestjes ben ik van plan om iedere avond een thema omtrent de presidentsverkiezingen op deze blog te behandelen.

Vandaag buig ik het hoofd over volgende vraag:

Wat is de kans dat Obama de verkiezingen zal winnen ‘by landslide’?

Dat Obama de verkiezingen gaat winnen is voor mij immers al zo goed als zeker. De vraag is dus niet of hij gaat winnen, maar met welke marge hij zal winnen.

Ter herhaling. Het kiescollege bestaat uit 538 kiesmannen. Om de verkiezingen te winnen dient Obama dus 269+1 kiesmannen binnen te halen. Om de verkiezingen by landslide te winnen, dienen echter 375 kiesmannen zich achter Obama te scharen en dient hij ook nog de popular vote te winnen. Is dit haalbaar?

Als we de peilingen mogen geloven zal de popular vote geen probleem vormen: zie hier, hier en hier. Maar wat met die 375 kiesmannen, de zogenaamde electoral vote?

De Kerry-states (de staten waar John Kerry in 2004 gewonnen heeft) omvatten 251 kiesmannen. Van die staten waren New Hampshire (4 kiesmannen), Michigan (17 kiesmannen) en Pennsylvania (21 kiesmannen)lange tijd onzeker, maar sinds een drietal weken (eigenlijk sinds het ‘uitbreken’ van de economische crisis) heeft Obama er volgens de meeste peilingen een ruime marge. In NH heeft hij een marge die varieert tussen 4% en 15%, in MI een marge tussen 3% en 22%, en in PA een marge tussen 7% en 13%. De McCain-campagne lijkt de laatste dagen echter wel veel middelen in Pennsylvania in te zetten.

New Mexico (5) en Iowa (7) en zelfs Colorado (9) behoren ook al lange tijd tot veilig terein voor Obama. Zij zijn samen goed voor terug 21 kiesmannen.

De tussenstand staat ondertussen op 272 kiesmannen, waarmee Obama de verkiezingen wint! Nog 103 kiesmannen te gaan om een landslide te bereiken.

De andere kanshebbers laten zich opdelen in twee soorten staten.

1. Staten die bij de vorige verkiezingen naar Bush gingen, lange tijd als swing states beschouwd werden, maar waarvan het op basis van de meeste peilingen aannemelijk is dat ze naar Obama gaan. Het betreft de staten Nevada (5), Virginia (13), Florida (27) en Ohio (20). Samen zijn ze goed voor 65 kiesmannen. De kans is dus reëel dat Obama deze staten binnenhaalt.

2. Echte traditionele republikeinse bolwerken waarvan niemand ooit dacht dat de democraten ze nog zouden kunnen winnen, maar die in de meest recente peilingen naar een ‘tie’ neigen. Hier denken we aan North Carolina (15), Montana (3), Minnesota (10), North Dakota (3), Missouri (11) en zelfs het Arizona van McCain (10). Deze staten zorgen samen voor 52 kiesmannen. De kans is onwaarschijnlijk dat Obama al deze staten binnenhaalt.

De teller staat ondertussen op 389 kiesmannen, zijnde een landslide. De kans is echter zeer klein dat hij alle bovenvermelde traditionele republikeinse bolwerken binnenhaalt, maar je weet natuurlijk nooit… :-)

Peilingen in de media

Ik erger me de laatste tijd behoorlijk aan de berichtgeving van de Vlaamse kranten over de peilingen omtrent de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Ze rapporteren steevast de nationale cijfers (popular vote) in plaats van de cijfers per staat en dus de kiesmannen per staat. Een recent voorbeeldje van in De Morgen van 24 september:

Volgens een onderzoek dat vandaag door de Washington Post en televisiezender ABC News werd gepubliceerd, staat de senator uit Illinois negen procent voor op zijn Republikeinse tegenkandidaat John McCain. Van de mensen die naar eigen zeggen willen gaan stemmen, heeft 52 procent de intentie op Obama te stemmen tegenover 43 procent op McCain.

Hoewel dat de bottom line klopt – Obama is inderdaad aan de winnende hand – zeggen deze cijfers niets. Veel betekenisvoller zijn de peilingen in swing states als Colorado, Michigan, Virginia, Florida, Pennsylvania, New Hampshire, Ohio en North Carolina. Want daar en enkel in die staten zijn de broodnodige kiesmannen te winnen die in november het verschil zullen maken.

Even een (risicovolle) voorspelling. Ter herinnering: Obama heeft 270 kiesmannen nodig om verkozen te geraken. De Kerry-states plus New Mexico en Iowa minus New Hampshire leveren hem reeds 260 kiesmannen op (Michigan en Pennsylvania beginnen behoorlijk safe te worden, zie hier). Colorado met 9 kiesmannen is zo goed als binnen. Virginia, New Hampshire, Florida en Ohio zijn nog onzeker. North Carolina kan Obama op zijn buik schrijven. Nog één enkele kiesman te verkrijgen met andere woorden. Ik gok op Virginia met zijn 13 kiesmannen.

‘Pioneer Woman’ Palin – part 3

Een tijdje geleden in de NYT gelezen:

Sarah has single-handedly ushered out the “Sex and the City” era, and made the sexy new model for America a retro one — the glamorous Pioneer Woman, packing a gun, a baby and a Bible.

Pioneer Women? Euheum…

Maar laten we even aannemen dat ‘Pioneer Woman’ inderdaad ‘Sex and the City-women’ als dominant rolmodel aan het vervangen is. Als het regent in de VS, dan druppelt het in Vlaanderen. Is de Vlaamse ‘Pioneer Woman’ met andere woorden slechts een kwestie van tijd? En wie zou dit rolmodel dan kunnen vervullen?

Potential pioneer women

1. Inge Vervotte: ”hardwerkende” zuster met Palin-brilletje

 

 

 

 

 

 

2. Marie-Rose Morel: agressieve stijl, ethisch-conservatieve tante en ik zie ze nog jagen als hobby

 

 

 

 

 

 

3. Cathy Berx: grote bekeringsijver

Is Palin really superwoman? Palin – part 2

Nu het stof van de conventies en de aankondiging van Sarah Palin als running mate is gaan liggen, wordt het tijd voor een tussentijdse balans: Wat levert Sarah Palin echt op? Op het eerste gezicht is er momenteel sprake van een Palinmania, een soort momentum waarvan ook Obama lange tijd kon profiteren. Een gegeven dat zich vertaalt in verschillende peilingen (hier en hier) waarin Mccain voor ligt op Obama in een aantal cruciale staten, hoewel het tij lichtjes aan het keren is (zie hier en hier). Niettemin denk ik dat Palin de facto weinig gaat opleveren voor Mccain. Laten we even de argumenten PRO Palin van naderbij bekijken:

  • Mobilisatie van de conservatief-evangelische basis. Hierin lijkt ze voortreffelijk te slagen. De vraag is of de republikeinen hiermee nieuwe staten kunnen winnen of enkel hun voorsprong in reeds verworven, conservatieve staten verhogen. Meer popular vote vertaalt zich immers niet noodzakelijk in meer kiesmannen. Wat maakt het bvb. uit dat de republikeinen in Utah winnen met 51% of 70%? Gevaarlijker zijn natuurlijk eerder conservatieve swing states als Ohio en Pennsylvania.
  • Het aantrekken van vrouwelijke kiezers. Vrouwen zijn een belangrijke kiesgroep. In 2004 stemden ongeveer 9 miljoen meer vrouwen dan mannen: 67,3 miljoen tegenover 58,5 miljoen. Men kan redeneren dat een vrouwelijke VP een aantal vrouwen zou kunnen overtuigen om voor Mccain te stemmen. Vrouwen zijn echter meer geneigd om voor de bread-and-butter issues en bijgevolg voor de democraten te stemmen. Obama heeft bovendien onlangs McCain hard aangevallen op zijn female touch. Verder wordt beweerd dat Palin ook ontgoochelde Hillary-stemmers kan aantrekken. De verwachtingen hierover zijn echter bij de McCain-medewerkers behoorlijk laag, aldus de NYT.
  • Palinmania. Alle ogen zijn momenteel gericht op Palin. Maar overschaduwt Palin zo niet de kandidatuur van McCain zelf? Het is bijgevolg nog de vraag of McCain echt kan profiteren van de Palinhype.
  • Financieel. Reeds in de eerste dagen na de aankondiging van Palin als VP, kreeg de campagne van McCain een financiele injectie, die McCain echter weer snel moest uitgeven omdat hij voor de publieke financiering gekozen heeft (in tegenstelling tot Obama)

En nu de CONTRA-argumenten:

  • Schandalen. Palin zal zeker tot na de verkiezingen achtervolgd blijven worden door allerlei schandalen. Joe Sixpack redeneert bovendien snel: “Waar er rook is, is er vuur”. Iets wat bijzonder pijnelijk is voor iemand die zich als een witte moraalridder wil presenteren.
  • Florida. Obama heeft 270 kiesmannen nodig om de verkiezingen te winnen. 243 kiesmannen zijn relatief veilig voor Obama: de Kerry-states minus Michigan en New Hampshire plus Iowa en New Mexico (we gaan er hier vanuit dat Pennsylvania veilig is). Nog 27 te gaan dus. De swing states in deze verkiezingen zijn: Ohio (20 kiesmannen), Colorado (9), Virginia (13), Michigan (17), Florida (27), Nevada (5) en New Hampshire (4). Obama lijkt Colorado te zullen binnenhalen en ook Ohio en Virginia liggen binnen de mogelijkheden. Bovendien voert Obama en zeker Biden zeer intensief campagne om terug Michigan te kunnen binnenhalen. Maar om de verkiezingen te winnen, zal hij dus minstens twee van deze staten moeten veroveren. Tenzij Obama in Florida wint… In tegenspraak met de mythe dat latino’s niet op zwarten stemmen, doet Obama het niet slecht bij hispanics en zeker niet bij de Miami-cubanen. Palin daarentegen scoort allesbehalve goed bij latino’s…
  • Intellectueel lichtgewicht. Palin blinkt nu niet meteen uit met haar geo-politieke beschouwingen of kennis van de Amerikaanse economie. Een gegeven dat zeer leuk kan worden in het VP-debat tegen Biden op 2 oktober.

Déjà vu?

President Bush Sr. op campagne in 1992: the supermarket scanner blooper, waarbij hij niet wist hoe een scanner werkt lang nadat ze ingevoerd waren. Hij kwam als oud en wereldvreemd over en verloor de verkiezingen.

(helaas zonder geluid)

Negative campaigning van Obama: the “can’t send an email”-ad.

Palin – part 1

The daily show (sept 3). Just hilarious!

CD&V-campagne van start

Opgemerkt langs alle grote invalswegen in West-Vlaanderen: grote affiches van de CD&V met de beste wensen voor de schoolkinderen op 1 september. Blijkbaar is de campagne van de CD&V begonnen… Men kan zich bovendien de vraag stellen of hun campagne ooit gestopt is. Zouden ze niet beter eerst wat regeren?

Volgende Pagina »