Vorige week ben ik op een winderige dag naar de 28ste editie van de poëziezomer van Watou getrokken. Het was denk ik mijn vierde editie dat ik bezocht en meteen ook de minst goede. Niet alleen was de kunstcollectie veel minder uitgebreid dan vorige jaren (omwille van financiële redenen, aldus kwatongen), de gedichten zelf waren ook moeilijk leesbaar, zowel letterlijk als figuurlijk.
Een beeld van ‘Obelrisk’ van Thomas Lerooy (1981) was echter een aangenaam lichtpuntje. Het beeld is een opeenstapeling van hoofden van filosofen zoals Socrates en Voltaire. Ze lijken elkaar af te luisteren. Wetenschap is dan ook voortbouwen op de ideeën van anderen: dwarfs standing on the shoulders of giants.
Obelrisk (Lerooy, 1981)
Men kan het echter ook politiek interpreteren. Zelf geloof ik zeer sterk in het multiplicatoreffect in de politiek. Je overtuigt vijf personen van jouw politieke overtuigingen. Zij overtuigen elk op hun beurt terug vijf personen. Enzovoort…
